Giresun’un Görele ilçesinde, bir zamanlar yaylacıların göç yolu üzerinde önemli bir konaklama noktası olan yaklaşık 70 yıllık taş kahvehane, Karadeniz’in kırsal yaşam kültürünü günümüze taşımaya devam ediyor. Tahta kapıları, ahşap pencereleri ve taş duvarlarıyla geçmişe ışık tutan kahvehane, 93 yaşındaki Osman Koyun’un ömrünü adadığı bir kültür mirası olarak ayakta duruyor.

Görele ilçesine bağlı Karlıbey köyünün Hapan mevkiinde bulunan kahvehane, 1958 yılında Osman Koyun ile babası tarafından çevredeki dağ ve derelerden sırtlarında taşınan taşlar kullanılarak inşa edildi. Yıllarca yaylalara çıkan göçerlerin uğrak noktası olan kahvehane, hem dinlenme hem de konaklama yeri olarak hizmet verdi.

Geçmişte yaylacıların koyun, keçi, sığır ve yük hayvanlarıyla birlikte burada mola verdiğini anlatan Osman Koyun, gençlik yıllarında büyük emeklerle inşa ettikleri yapıyı bugün de yaşatmaya çalıştığını söyledi.

Hala yolu düşenler için kapılarını açık tutuyor

Kahvehanede yalnızca odun ateşinde demlenen çay ikram ettiğini belirten Koyun, "Burayı 1958 yılında yaptım. Taşları dağlardan, derelerden sırtımızda taşıdık. Gençliğimiz hep emekle geçti. O yıllarda yaylaya giden herkes bu yoldan geçerdi. İnsanlar burada dinlenir, konaklar, sonra yollarına devam ederdi" dedi.

Kahvehanenin en önemli özelliğinin odun ateşinde, bakır kazan ve bakır demlikte hazırlanan çay olduğunu ifade eden Koyun, "Bu çayın tadını içen bilir. Odun ateşinde demlenen çayın lezzeti bambaşka oluyor. Hala buraya sadece çay içip sohbet etmek için gelenler oluyor. Ben de hiç kimse gelmese de yine çayımı demleyip kapılarımı 70 yıldır açık tutuyorum" diye konuştu.

Köy nüfusunun büyük bölümünün büyükşehirlere göç ettiğini dile getiren Koyun, bugün eskisi kadar ziyaretçi gelmediğini belirterek, "Millet hep İstanbul’a gitti. Ben artık 93 yaşındayım. Gidecek bir yerim de yok. Gelen olursa sohbet ediyoruz, olmazsa burada oturuyorum. Ölene kadar da bu kahvehaneyi açık tutacağım" ifadelerini kullandı.

Yaylacılık kültürünün önemli izlerinden biri olan taş kahvehane, hem mimarisi hem de yaşattığı geleneklerle Karadeniz’in kırsal yaşam hafızasını gelecek nesillere aktarmaya devam ediyor.