Gülistan Doku davasına da değinen Hatimoğulları, "6 yılı aşkın süredir hakikatin önüne örülen kalın bir duvar görüyoruz. Bu ülkenin adaleti kayıp bir kadının izini ne kadar cesaretle sürdüğüyle ölçülür. Gülistan’ın izini sürmek yerine dijital izlerin silindiği, hastane kayıtlarının karartıldığı, kamu gücünün bazılarını korumak için kullanıldığına dair ağır gerçeklerle karşı karşıyayız. Bugün dönemin Tunceli Valisi Tuncay Sonel’in eşinin, oğlunun, polislerin ve kamu görevlilerinin soruşturma kapsamında tutuklanması sıradan bir gelişme değil. Soruşturma, kasten öldürme, cinsel saldırı, delilleri yok etme, suçluyu kayırma gibi vahim durumları kapsıyor. Devlet gücünü kullanarak suç işlediği ya da suçu örtüğü iddia edilen her kimse hesap vermelidir" ifadelerini kullandı.

Çocuklara dair teklifin Meclis’te olduğunu hatırlatan Hatimoğulları, teklifin çocukları korumadığını savundu. Hatimoğulları, "Onlara daha fazla, daha uzun süreli hapis cezaları getiriyor. Yoksulluğu, çocuk işsizliğini, eğitimsizliği, istismarı görmüyor bu yasa. Devletin sorumluluğunu adeta çocukların üzerine, omuzlarına atan bir yasa. Çocukların neden okulda değil de fabrikada, tarlada ya da sokakta olduğunu konuşmadan cezayı ağırlaştırmak istiyorlar. Bu adalet değil. Son 6 ayda 36 çocuk iş cinayetinde yaşamını kaybetti. Suçun kökeninde bireysel bir yönelim değil, toplumsal bir hakikat yatar. Sosyolojisi ve psikolojisi büyük oranda da sınıfsallıktan gelir. Çocukluk denen hakikati görmezden gelip, popülist düzenlemelerle günü kurtarmak gelecek nesillere karşı büyük ama çok büyük bir vebaldir. Türkiye’de çocuk yaşta akranlarını hayattan koparan cinayetler gerçekleşmedi mi? Gerçekleşti, doğrudur. Tanıklık ettik bunlara" diye konuştu.

Terörsüz Türkiye sürecine ilişkin de 2 yıldır bir süreç yürütüldüğünü hatırlatan Hatimoğulları, "Çerçeve yasa için artık son düzlüğe girilmiş durumda. Bu tüm Türkiye’yi ilgilendiren bir konu. Dar, polemikçi, birbirini yıpratan sürece dönüşmemesi için herkesin büyük bir sorumlulukla davranması gerekiyor. Her siyasi parti bu konuda elbette ki farklı düşünüyor olabilir. Bundan daha doğal da bir şey yoktur. Ama ortada bir mesele var ki; Kürt meselesi. Bu ülkenin 100 yılı aşkın temel bir meselesi. Bir asırdır şiddetle ve inkarla çözülmeyen, çözülemediği de apaçık ortada olan bir mesele. Bütün siyasi partilerin bu tarihi sorumlulukla hareket ederek barışın kapısını açacak bir yasanın çıkması için elini taşın altına koyması son derece tarihidir ve önemlidir. Sayın Öcalan’da son yapılan görüşmede 27 Şubat çağrısının ruhuna bağlı kalma iradesini ve kardeşlik hukukunu gözeten yasal bir zemininin gerekliliğini bir kez daha vurguladı. ’Dar günü kurtaran yaklaşımlardan çıkılmalı, yasa bir dönemin ve yeni bir sayfanın başlangıcı olmalıdır’ diyor. Ve son görüşmede sayın Abdullah Öcalan bütün halklarımıza selam ve sevgilerini gönderdi. Değerli Türkiye yurttaşları bakın bu yaklaşım, sayın Öcalan’ın bu yaklaşımı on yıllardır süren çatışmaların bitirilmesi, hukuki ve yasal adımların atılması bakımından tarihi muazzam bir zemini ortaya koyuyor. Bu yaklaşımın, bu zeminin özü açık, net, ortak eşit yaşam hukukla tanımlanınca, yasayla somutlaşınca hakiki olur. Kürt meselesinin demokratik çözümü devletin sürekli ertelediği bir dosya olmaktan çıkarılmalı. Kürtler bugüne kadar hep inkar edildi, hep yok sayıldı. Dilleri yok sayıldı, varlıkları yok sayıldı, isimleri yok sayıldı. Bugünse Kürtler ve dostları toplumsal barışı inşa etmek için çaba harcayan bir seviyeye gelmiş durumda. Mücadele eden bir seviyeye gelmiş durumda. Müzakere eden güçlü bir seviyeye gelmiş durumda. Bu mücadeleye omuz vermek siyasi, toplumsal ve insani bir görevdir. Aynı zamanda bu süreçteki muhataplarımız, onlara da bu konuda seslenmek isterim. Dönüş meselesi dar yorumlanmamalı. Dönüş sınırların kapısından geçmekten ibaret değildir. Son günlerde çok konuşulan Odesa Destanı’nda ifade edildiği gibi eve varmakla, eve dönmek aynı şey değil. Dönüş sürgündekinin ülkesine, cezaevindekinin ailesine, KHK’lının ihraç edildiği mesleğine, kayyımla iradesi alınan halkın ve seçilmişlerin belediyelerine, yargılananların siyasal hayata dönmesi demektir. Yani topluma dönüş, işe dönüş, söze dönüş, memlekete, toprağa dönüş. Gerçek barışın coğrafyası da burada ve böyle başlar. Bu meyanda çerçeve yasadan beklenti nettir. Bugünün geçişini düzenlerken, yarının demokratik düzenini güvenceye almak, barışın yönünü günlük siyasetin rüzgarına bırakmamak. Şunu da belirtmeliyim, bu süreç İmralı’da sayın Öcalan tarafından yürütülüyor. Çerçeve yasa bunu yok saymadan ortaklaşılmış bir formülü içermelidir. Bu yasada sayın Öcalan’ın bu süreci ileriye taşıyabilmesinin önü açılmalıdır. Yani özgür yaşama ve özgür çalışma şartlarının artık acilen hayata geçmesi lazım. Hiç vakit kaybetmeksizin, bu haftadan itibaren, bugünden itibaren gazeteciler, siyasetçiler, hukukçular, kadın örgütleri, demokratik kitle örgütleri, sivil toplum örgütleri, toplumun farklı kesimleri, herkes artık İmralı’ya gidebilmeli ve sayın Öcalan’la görüşebilmeli. Heyetimizin son İmralı ziyaretinde oluşan mutabakat da olduğu gibi yasaya yansımalı" dedi.