Çekmeköy’de 5 yıl önce kanser teşhisi alan 14 yaşındaki Barış Coşkun, 10 yıl önce aynı hastalığı geçiren annesi Serpil Coşkun ile birlikte hastane odalarında geçen zorlu yılları ve yaşama tutunma hikayelerini kaleme aldığı şiirlerini "Sabır Çiçeği" isimli kitapta topladı. İçine kapandığı günlerde duygularını kağıda dökerek iyileştiğini belirten çocuk yazar, doktor olup kendisi gibi hastalara umut olmak istediğini ifade etti.

İstanbul Çekmeköy’de yaşayan 14 yaşındaki Barış Coşkun’a, yaklaşık 5 yıl önce geçirdiği bir ameliyatın ardından kanser teşhisi konuldu. Coşkun’un uzun süren tedavileri boyunca, kendisine de 10 yıl önce kanser teşhisi konulmuş olan anne Serpil Coşkun, oğlunu bir an olsun yalnız bırakmadı. Geçirdiği zorlu mücadeleyi ve süreç boyunca yaşadıklarını şiirlere dökmeye karar veren 14 yaşındaki Barış Coşkun; annesi ve babasının desteğiyle yazdığı şiirleri "Sabır Çiçeği" adlı bir kitapta bir araya getirdi. Kendisiyle aynı süreçlerden geçen hastalara şifa ve umut olmayı hedefleyen Coşkun yolculuğunu, "Kendimi yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim" sözleriyle ifade etti.

"Yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim"

Şiir yazma merakının annesinden geldiğini ifade eden Barış Coşkun, hastanede kaldığı süre boyunca kalem ve kitabın kendisine yoldaş olduğunu belirterek, "Kendimi yalnız hissettiğimde kalem kitap bana yoldaş oldu. Aslında kendimi yazarak daha çok iyileştiğimi fark ettim. Babamla beraber şiirleri toplayıp ’Sabır Çiçeği’ adında bir kitap oluşturduk. Bu süreçte yaşadıklarımı ve duygularımı aktardım" dedi.

Annesiyle aynı kaderi paylaştı, umut olmak için yola çıktı

Kendisi de 10 yıl önce benzer bir rahatsızlık geçiren annesi Serpil Coşkun ise oğlunun mücadele sürecini ve kitabın çıkış hikayesini şu sözlerle aktardı:

"Basit bir rahatsızlık sanarak gittik ancak patoloji sonucunda beklemediğimiz durumlarla karşılaştık. Barış ameliyatlar geçirdi, uzun süre yatması gerekti. İçine kapandığı dönemlerde konuşmak yerine yazmayı tercih etti. Biz de ’Bu yazdıklarımızı neden bir kitapta toplamıyoruz’ diyerek bizim gibi insanlara umut ve örnek olması amacıyla kendi imkanlarımızla bu kitabı çıkardık."

Barış Coşkun’un hastane atmosferini duygu dolu dizelerle anlattığı şiirinden "Uzayıp gider o soğuk beyaz koridorlar, zamanın durduğu, saatlerin sustuğu yerdir. İnsan burada öğrenir hece hece her şeyi, hayatın pamuk ipliğine bağlı olduğunu derinden" sözleri öne çıkarken, sağlık alanında eğitimine devam eden Coşkun gelecekte doktor olarak kendisiyle aynı süreçlerden geçen hastalara şifa ve umut olmayı hedeflediğini dile getirdi.