Altın Portakal’da iki film daha seyirciyle buluştu

Ölü arının iğnesi

Günün ikinci yarışma filmi "Ölü Arının İğnesi" ekibindense yönetmen Aydın Orak, oyuncular Cansel Elçin, Nilüfer Açıkalın, Tim Seyfi, Mehmet Çepiç, Zeynep Tuğçe Bayat, Mustafa Çavuş ve Salih Yıldırım gösterim sonrası sinemaseverlerin karşısındaydı. Kazara iki aylık bebeğinin ölümüne sebep olan avukat Yusuf ve eşi Ayşe’nin ilişkisi üzerinden suçluluk, yas ve aile bağları kavramlarını irdeleyen filmin çıkış noktasını yönetmen Aydın Orak, şöyle anlattı: "Hikâyenin çıkış noktası şu; ben baba olduktan yaklaşık iki ay sonra böyle bir durum yaşadık ama tabii ki o durum gerçekleşmedi. Fakat ‘ya olsaydı’ üzerinden bir dünya düşündüm. İnsan o zaman vicdanıyla, hatasıyla nasıl yüzleşecek ve nasıl üstesinden gelebilecek? Ana hikâye aslında vicdan meselesi. Başka durumlarda, başka ortamlarda, meslekî açıdan, ailevî açıdan farklı şeyler yaşayabilir insan ama her yerde kendi vicdanıyla beraber. Aslında bu karakter biraz benim, benim çelişkilerim. Hem vejetaryen oluyorsun hem sinek öldürüyorsun veya sinek öldürmüyorsun ama arı öldürüyorsun. İnsan komplike bir varlık; iyisiyle kötüsüyle çelişkilerle dolu bir varlık. Aslında bu çelişkiyi bir insan tipolojisinde çizmek istedim."

Başroldeki avukat Yusuf’u canlandıran Cansel Elçin ise hikâyenin ağırlığı dolayısıyla başta rolü kabul etmek istemediğini şu sözlerle dile getirdi: "Ne yalan söyleyeyim; zordu. Psikolojik olarak zorlandım. Çünkü bizim de bir oğlumuz var. Aslında Tuğçe hikâyeyi bana gönderdiğinde oynamak istemedim. Çünkü çok ağır bir trajedi. Öte yandan, ilk aşamada ben bunu göremedim ama, hikâye; bir erkeğin gözünden bir kadını anlatıyor aslında. Buradaki en çok hoşuma giden şey de oydu."

Elçin’in bıraktığı yerden devam eden Zeynep Tuğçe Bayat ise karakteriyle kurduğu ilişkiyi şu şekilde anlattı: "Gerçekten çok zordu benim için ama bir o kadar da kolaydı. Bir rolü oynamak için onu yaşamak gerekmiyor; bir katili oynamak için katil olmamız gerekmiyor, anneyi oynamak için anne olmamız gerekmiyor. Zaten kıymetli tarafı da bu; bu işi bu yüzden yapıyoruz. Ön çalışmayı çok seven bir oyuncuyum ama bazen ön çalışmayı abartmak, mükemmeliyetçi olmak insanın kendi ayağına taş atmasına da yol açabilir. Bazen akışa bırakmak, anda olmak gerekir. Biz filmi çekerken oğlum da 6 aylıktı. Dolayısıyla çok korkuyordum hem filmle ilgili hem filmle kendi hayatımı ayırmakla ilgili olarak. Ama bir ön çalışma yapmadan bu filme dalmamı sağladı oğlum, o yüzden ona çok teşekkür ediyorum. Ve Ayşe’yi yargılamadım. Çünkü anne olduktan sonra annenizi anlarsınız ya; ben de Ayşe’yi anladım. Çünkü anne olarak öyle zorluklarla mücadele ediyorsun ki bunlar için gerekirse, evet, yanındaki insana ‘Sen suçlusun, senin yüzünden oldu’ demiyorsun. Bu filmde kadın arkada kalıyor gibi duruyor ama her duyguyu aynı anda taşıyabilmek ve içinde fırtınalar kopsa yine de güçlü olabilmek durumunda. Ve aslında bu, toplumun bir portresi bence."

Usta oyuncu Nilüfer Açıkalın ise duygularını şu sözlerle paylaştı:

"Her şeyden önce şunu söylemeliyim ki çok etkilendiğim bir film izledim" sözleriyle ifade etti. Senaryoyu okuduğumda da çok beğenmiştim. Bir de harika aktörlerle çalışmış olmaktan dolayı mutluyum. Bir ahlak, vicdan, merhamet meselesi söz konusu. Bir trajedi üzerinden kadın- erkek meselesine bakıyoruz, kadının da erkeğin de acısına tanık oluyoruz. Sonunda ise belirsizlik hâkim; bu, trajedi kadar güçlü bir karar. Benim için çok etkileyici bir final oldu."

Nilüfer Açıkalın’la 2008’de de Altın Portakal’a birlikte geldiklerini hatırlatan Mehmet Çepiç de filmin finali konusunda, "Finali Aydın’la çok konuşmuştuk; birkaç final vardı ama bu final çok daha doğruydu. Benim karakterime gelirsek bir vicdan sorguluyoruz ama ben çok vicdansız bir adamım. Kendi çocuğunun yaşamı için insanlara ölümü tattırabilecek kadar vicdansız bir adam. Böylesi bir vicdan muhasebesi içinde böyle bir vicdansızlığın da göz önünde olmasını çok önemli buluyorum" görüşünü paylaştı.